slowacki

Juliusz Słowacki

herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) to jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu. Obok Mickiewicza, Krasińskiego i Norwida nazywany jest wieszczem narodowym.

Stworzył wiele znakomitych liryków, poematów i dramatów o trwałych wartościach artystycznych. Jego utwory, zgodnie z duchem epoki i ówczesną sytuacją narodu polskiego podejmowały istotne problemy związane z walką narodowowyzwoleńczą, z przeszłością narodu i przyczynami niewoli. Jego twórczość wyróżniała się wspaniałym bogactwem wyobraźni, poetyckich przenośni i języka.

Lata młodości

Urodził się w Krzemieńcu w południowo-wschodniej jego części. Jego ojciec, Euzebiusz, był profesorem literatury w Liceum Krzemienieckim. Matka Słowackiego, Salomea z Januszewskich, polska Ormianka, osoba o dużej kulturze literackiej i osobistej, po śmierci męża zajmowała się wychowywaniem syna. Dzięki niej w dzieciństwie i wczesnej młodości miał szeroki kontakt z ówczesną elitą intelektualną. Wyszła za lekarza Augusta Bécu. Juliusz Słowacki po studiach w Wilnie przybył 1 lutego 1829 do Warszawy. 30 marca objął posadę aplikanta w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Po wybuchu powstania listopadowego, 9 stycznia 1831 podjął pracę w powstańczym Biurze Dyplomatycznym księcia Adama Jerzego Czartoryskiego. 8 marca udał się z misją dyplomatyczną Rządu Narodowego do Londynu.

Emigracja
Pozostał na emigracji we Francji, gdzie zadebiutował w 1832 roku powieścią poetycką "Hugo". Romantyczny charakter jego twórczości odzwierciedlają dwa pierwsze tomy "Poezji" z 1832 roku. Następnie podróżował po Włoszech, Grecji, Egipcie, Palestynie i Syrii. W końcu osiadł na stałe w Paryżu. Mimo, że był poważnie chory, wyruszył w 1848 roku do Wielkopolski, by wziąć udział w powstaniu, jednak zamierzeń swych nie zrealizował. Wtedy też ostatni raz spotkał się z matką we Wrocławiu. Nigdy się nie ożenił. Był typowym rentierem. Przysyłane przez matkę pieniądze umiejętnie pomnażał, inwestując je na paryskiej giełdzie. Pozwoliło mu to zyskać pewną niezależność finansową (wszystkie swoje dzieła wydawał własnym sumptem).

Pogrzeb
Słowacki został pochowany na paryskim, gdzie spoczywał do 14 czerwca 1927 roku. Odnowiony, pierwotny grób Juliusza Słowackiego, zaprojektowany przez francuskiego artystę Charles'a Pétiniaud-Dubos, można nadal oglądać na tym cmentarzu. W 1927 roku prochy Słowackiego zostały na polecenie marszałka Józefa Piłsudskiego przewiezione do Polski. Jego trumna płynęła w górę Wisły z Gdańska do Krakowa na pokładzie statku, który zatrzymywał się w licznych portach rzecznych, gdzie miejscowa ludność składała hołd prochom wieszcza. W tymsamym roku na dziedzińcu zamku na Wawelu odbyła się uroczysta ceremonia pogrzebowa. Na jej zakończenie Józef Piłsudski wypowiedział wielokrotnie cytowane słowa: "W imieniu Rządu Rzeczypospolitej polecam Panom odnieść trumnę Juliusza Słowackiego do krypty królewskiej, bo królom był równy." Jego prochy zostały złożone obok w Krypcie Wieszczów Narodowych w Katedrze na Wawelu.

Twórczość
Niedoceniany i zwalczany przez Adama Mickiewicza, doczekał się uznania w okresie modernizmu. Jako liryk zasłynął pieśniami odwołującymi się do źródeł ludowych oraz liryką patriotyczną. Był poetą nastrojów, mistrzem operowania słowem. Obok Cypriana Kamila Norwida jest największym z mistyków polskiej poezji.Stworzył oryginalne wielkie dramaty: "Kordian" 1834, "Balladyna" 1834 (wyd. 1839), "" 1835, "" 1839, "" 1839, "" 1843, "Ksiądz Marek" 1843, "Fantazy" 1845-46, poematy: "W Szwajcarii" 1835-36, "Anhelli" 1838, "Genezis z ducha. Modlitwa" 1844, "Ojciec zadżumionych", " Wacław" 1839 i "Beniowski" 1841. Jednak szczyt jego poetyckiego geniuszu stanowi cykl tajemniczych liryków genezyjskich, gdzie daje wykładnię swojego systemu filozoficznego – ewolucji świata od materii do czystego ducha (poemat "Król-Duch" 1845-1849). Niesamowitym spełnionym proroctwem Słowackiego stał się jego wiersz "Pośród niesnasków Pan Bóg uderza..." z 1848 roku, który wielokrotnie przywoływał sam Jan Paweł II.


Prezentacje o naszym patronie Juliuszu Słowackim:

Życiorys:

Temat

Autor

Prezentacja

Juliusz Słowacki i matka

Karol Kosek

Kliknij tutaj

Juliusz Słowacki vs Adam Mickiewicz

Jan Majczyk

Kliknij tutaj

Juliusz Słowacki - podróże

Gabriela Jończyk

Kliknij tutaj

Juliusz Słowacki – obczyzna

Izabela Nykiel

Kliknij tutaj

Salomea Słowacka

Piotr Wiechniak

Kliknij tutaj

Juliusz Słowacki a patriotyzm

Aleksandra Gradek

Kliknij tutaj

Twórczość:

Temat

Autor

Prezentacja

Dzieła Słowackiego

Gabriela Gogól

Kliknij tutaj

Juliusz Słowacki – Balladyna

Natalia Sowa

Kliknij tutaj

Juliusz Słowacki – Testament mój

Dawid Zadora

Kliknij tutaj

IMG 8790

Szkoła Podstawowa nr 1 nosi imię Juliusza Słowackiego - genialnego pisarza i poety, tworzącego w okresie romantyzmu. Szkoła ta jest instytucją z wieloletnią tradycją. Została założona w XIX wieku. W 1999 roku po wielu latach funkcjonowania jako Szkoła Podstawowa została przekształcona w Gimnazjum nr 1 im. J. Słowackiego. W roku 2019 po reformie oświaty przywrócona została poprzednia nazwa szkoły - Szkoła Podstawowa nr 1 w Myślenicach. 


Dokumenty:

Uchwała Rady Miejskiej w sprawie utworzenai SP nr 1- kliknij tutaj.

Akt założycielski szkoły - kliknij tutaj.


Galeria zdjęć:

IMG_8790
IMG_8793
IMG_8797
IMG_8799
IMG_8800
IMG_8804
IMG_8805
IMG_8811
IMG_8815
IMG_8819
IMG_8820
IMG_8823
IMG_8832
IMG_8840
IMG_8841
IMG_8844
IMG_8846
IMG_8852
IMG_8854
Previous Next Play Pause
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19

Architektura budynku Szkoły podstawowej nr 1 w Myślenicach jest bardzo interesująca. Na jej elementy składa się wiele pojedynczych części, z których najważniejsze stanowią:

1. Balustrada tralkowa.
2. Portal.
3. Pary pilastrów gładkich.
4. Gzyms pośredni (międzypiętrowy).
5. Rzekoma balustrada tralkowa.
6. Pary pilastrów kanelowanych.
7. Trójkątne przyczółki nadokienne.

8. Łuk półkolisty frezowany
9. Sztukateria.
10. Fryz.
11. Gzyms koronujący
12. Trójkątny szczyt wieńczący
13. Tympanon.
14. Ryzalit

Logo naszej szkoły wyraża to co nas łączy, to nad czym pracujemy i to co chcemy wspólnie osiągnąć. Wyrażają to następujące słowa:


Popatrz na godło naszej szkoły!

Zobacz, jak przeszłość łączy się z teraźniejszością.

W centralnym punkcie dumny biały orzeł stojący na straży „narodowych pamiątek”.

Przetrwał w historii polski blisko tysiąc lat od legendarnych Piastów.

Nasi przodkowie przyozdobili go królewską koroną. Teraz jest twoim znakiem.

Jedno skrzydło ma przysłonięte księgą, która oznacza wiedzę.

Na pierwszej karcie widnieje numer jeden.

To niezwykła jedynka. Cyfra jeden symbolizuje człowieka czynnego i twórczego.

Błękitne (niebieskie) tło to nie tylko symbol nieba, młodości i pogody ducha.

Błękit jest także znakiem światła wiedzy i prawdy. To zobowiązuje!

Postępuj tak, aby „jedynka” stała się nazwą szkoły i znakiem, z którym się identyfikujesz.

LOGO SP1 500

Back to top